Verdrietig? Ik? Nee, blij juist!

verdrietigIk stond met mijn dochter bij de kassa en ze begon spontaan aan iemand te vertellen dat ze naar school zou gaan binnenkort. Daarna volgde er een heel verhaal over de klas waar ze in zou komen en een trots verhaal over haar grote broer die dan in groep 2 zou zitten. Terwijl ze dit vertelt bewonder ik haar, hoe goed ze eigenlijk al kan praten -heeft ze niet van een vreemde want ik stop zelf bijna nooit met praten…- Ze sprak in volzinnen, reageerde op vragen en vroeg zelfs nog wat terug! Goh, wat wordt ze groot. Stiekem zou ik verdrietig moeten zijn, verdrietig dat ik straks een leeg huis heb… Continue reading “Verdrietig? Ik? Nee, blij juist!”

Politieagent spelen – het is weer gezellig thuis!

politieagent spelenDe laatste dagen is het een hel thuis. Ik heb twee kinderen van 3 en 5 en ze gedragen zich ook ècht naar hun leeftijd -no shit Sherlock..-  Omdat het een jongen en een meisje zijn, uit het zich bij allebei op een andere manieren… Dat gaat -op z’n zachtst gezegd- niet goed samen.

Mijn zoon is in een ‘MUST DESTROY ALL’ fase en mijn dochter maakt er haar hobby van om alles te doen om haar broer zo snel mogelijk over de rooie te krijgen. Dat gaat dit niet goed samen en ik moet dus regelmatig politieagent spelen als mijn zoon weer eens met een speelgoedhamer op het hoofd van mijn dochter staat in te slaan.

Continue reading “Politieagent spelen – het is weer gezellig thuis!”

Suiker, suiker en nog eens suiker

Sinds ik met mijn nieuwe regime bezig ben, merk ik dat er langzaam kleine veranderingen in mijn gedrag plaats vinden. Nu zie ik ze als positief, een jaar geleden zag ik het als zeikerige onzin. Ik ben gestopt met suiker en alcohol. Het gekke is dat ik dacht dat ik meer problemen zou hebben met alcohol dan met suiker, maar niets is minder waar. Ik wist niet dat suiker zo’n grote invloed had op je gedrag, humeur maar ook gezondheid. Ik dacht altijd dat ik heel weinig suiker at, TOT ik op de ingrediënten van producten ging kijken.

Continue reading “Suiker, suiker en nog eens suiker”

Eerlijk zijn duurt het langst

eerlijk zijnIk krijg vaak kritiek dat ik mijn kinderen ‘kort’ hou, of ze moet leren om meer van zich af te slaan. Maar ik trek me hier eigenlijk helemaal niets van aan. Ik kijk naar mijn eigen opvoeding en concludeer dat ik daar eigenlijk heel tevreden over ben! Streng, maar rechtvaardig en vooral op basis van redelijkheid. Alles was bespreekbaar, fouten mocht ik maken en het belangrijkste was dat mijn ouders eigenlijk nooit boos werden -Nou ja alleen als ik niet eerlijk was- Je mond gebruiken en niet je handen èn -tot slot- áltijd een ander behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden.

Continue reading “Eerlijk zijn duurt het langst”

Avondeten met kinderen

avondeten met kinderenHoe ouder de kinderen worden, hoe erger het wordt. Gewoon avondeten met kinderen zit er gewoon niet meer in. Ik lijk wel een politie agent, een lerares, een dictator en een serveerster tegelijk. Als ik aan mijn eten kan beginnen voordat het koud is, mag ik blij zijn! Om heel eerlijk te zijn, gebeurt dat misschien één keer per week.

De voorbereiding

Rond half zes begin ik met het dekken van de tafel, daar begint het al.. Mijn dochter: “Nee mama, ik wil niet mijn Peppa Pig bord, ik wil mijn Frozen bord” –ZUCHT hoe kan ik zo stom zijn, natuurlijk wil ze Frozen- “Hier schat, alleen Olaf is nog schoon, ik zal ze zo omwisselen”… “Nee mama, ik wil Elsa!” -Keep calm…“nee schat die is vies en als jij zelf de afwas kan doen mag je hem zelf afwassen, maar tot die tijd beslis ik”… Gevolg: Krijsende huilbui op de grond.. Ik negeer het…

Continue reading “Avondeten met kinderen”