Wanneer verander je in een push-ouder

Als je het gevoel hebt dat de juf of meester jouw kind niet begrijpt

Het is heel gek, ik zag mezelf nooit als push-ouders. Eigenlijk nog steeds niet. Maar nadat ik de juf tijdens zowel op dekgang als tijdens het 10-minuten gesprek heb vertelt dat mijn zoon heel goed kan rekenen, ben ik het eigenlijk een beetje zat. Mijn zoon heeft nog steeds hetzelfde rekenboekje en doet totaal zijn best niet. Hij krijgt geen uitdaging en dat maakt hem lui.

In het begin denk je dat je je vergist, want hé misschien ben ik wel gewoon door een roze bril aan het kijken en dènk ik alleen maar dat hij goed kan rekenen. Misschien is het wel normaal dat hij sudoku’s maakt met 6 jaar oud en sommen maakt die boven de honderd uitkomen. Misschien doen alle kinderen van die leeftijd dat wel. Kijk, ik heb nooit gedacht dat hij hoogbegaafd was, dat zeg ik dus ook helemaal niet. Maar ik denk wel dat hij handig is met rekenen en als er een moment is om dit te stimuleren is, dat dit dat moment is.

Dubbel gevoel

Natuurlijk moet je de juffen en meesters vertrouwen, want die hebben er voor geleerd. En ik ben zelf het product van een onderwijzer dus ik ben opgevoed met het idee dat juffen en meesters een goed overzicht hebben en houden. En als ik eerlijk ben denk ik dat ook over de huidige juffen van mijn kinderen. Maar een klas van 28 kinderen is gewoon groot en soms kan het zijn dat je iets niet merkt aan een kind. Des te belangrijker, of toch niet?

Is het verstandig om het aan te geven? Of laat je je kinderen en juffen dat rustig zelf oplossen? Geef je het aan aan de juf of kijk je hoe de rest van het schooljaar gaat? Want vertrouwen brengt je ook een heel eind. En ik vertrouw de juf ook echt wel. Ze is heel opmerkzaam en doet dingen op een manier die mij ook aanspreekt. Dus ben ik dan een push-ouder als ik het wederom aangeef? Of ben ik juist een verstandige ouder die de juf nog een keer duidelijk aangeeft waar ze toch een steekje laat vallen?

Bewijs geleverd

Het kan natuurlijk ook zijn dat ik me vergis. Dat hij helemaal niet zo ver is als dat ik dat inschat. Gelukkig hebben we daar rapporten voor. Wat blijkt? Hij scoort ver boven gemiddeld. Zie je wel, ik wist het wel en mijn gevoel zei het ook. Maar nu weet ik het zeker, ik moet hier iets van zeggen. Nu nog even de juiste toon kiezen, want ik denk dat de juf goed werk doet en ik heb heel veel respect voor haar vak. Vanavond ga ik er voor en zal ik het bespreekbaar gaan maken. Spannend vind ik dat wel maar ook ontzettend nodig! Het gaat nu even niet om mij.

Push-ouder of niet, het gaat om mijn kind. Dus al rol ik straks haren trekkend het klaslokaal uit. Mijn kind krijgt moeilijkere sommen. En nu maar hopen dat ik het niet toch mis heb…

verhuizen

Inhouden, zelfdiscipline en je voorbeeldig gedragen..

voorbeeldig gedragen

Op vakantie gaan houdt ook in dat je dag in dag uit met je gezin opgescheept zit. Dat is altijd even wennen. In mijn eerdere blog schreef ik al over de perikelen rond de vakantie. Want hoewel we allemaal iedere keer weer denken dat het fantastisch is die Quality time met het gezin. Het is hard werk en.. eerlijk is eerlijk.. niet altijd even leuk. Waar ik niet bij stil had gestaan is dat je ook wordt geconfronteerd met jezelf! Inhouden, zelfdiscipline en je voorbeeldig gedragen is niet altijd even makkelijk!

Continue reading “Inhouden, zelfdiscipline en je voorbeeldig gedragen..”

Vakantie, lekker tot rust komen.. Yeah right!

tot rust komenHet is vakantie! Quality time met de kinderen. Genieten, spelen, leuke dingen doen en tot rust komen… Ja ik heb er naar uitgekeken en was er ook echt helemaal klaar voor. Tijd voor rust en tijd met mijn gezin. Maar nu na twee weken heb ik nog steeds niet het idee dat ik vakantie heb of dat ik rust krijg. Hoe kan dat toch?! Eens even analyseren…

Continue reading “Vakantie, lekker tot rust komen.. Yeah right!”

Mijn dochter vindt alles leuk.. maar ken ik haar wel?

Mijn dochter is een meisje dat alles interessant vind, direct vriendjes maakt en met iedereen wil spelen. Haar enthousiasme is echt fantastisch! Mijn dochter vind alles leuk, dus naar school gaan zag ze ook helemaal zitten! Iedere dag kreeg ik van haar de vraag of ze al naar school mocht.

Nu is het dan eindelijk zo ver! Mijn dochter mag naar school. Ze mocht afgelopen weken een paar uurtjes per dag gaan wennen en dat ging wonderbaarlijk goed.. Nou ja, de eerste keer dan..

Continue reading “Mijn dochter vindt alles leuk.. maar ken ik haar wel?”

verjaardagsfeestje

Verjaardagsfeestje! Maar niet voor hem..

Vandaag mijn zoon op school opgehaald. En OOO wat had hij zin in vandaag! Één van zijn vriendjes was jarig! Hij had zin in het uitdelen en in het verjaardagsfeestje eromheen. Terwijl hij enthousiast zat te vertellen, begon ik al wat pijn in mijn buik te krijgen. Geen fysieke pijn maar zo’n onheilspellend gevoel in mijn buik, waarvan ik echt oprecht hoopte dat het niet klopte. Er zou geen feestje komen, althans niet voor hem…

Continue reading “Verjaardagsfeestje! Maar niet voor hem..”