Verhuizen, nou ja bijna dan..

Ik kan het nog niet echt geloven

Wist jij dat je gewoon echt fysiek buikpijn kan krijgen van zorgen en stress? Ik niet. Mijn kinderen klagen al weken te pas en te onpas over buikpijn. Zo erg zelfs dat ik ze al een keer door de dokter heb laten checken of er niet iets mis is. Wat verhuizen en wonen op een zolderkamer voor 1,5 jaar wel niet met een gezin kan doen. Vorige week heb ik zelf ruim een dag met buikpijn gelopen, dat was echt niet tof! En het moment dat ik goed nieuws kreeg over het huis en wanneer het klaar zou zijn, verdween de buikpijn. Echt bizar, maar je kunt dus echt buikpijn hebben van de stress!

Hebben jullie dan veel ruzie?

Of we veel ruzie hebben is een vraag die ik met enige regelmaat krijg. Hoe gaan jullie met dee situatie om? Iedere avond klussen, weinig tot geen vrije tijd en wonen op de zolderkamer van je schoonouders. Dat moet iets doen met je relatie. Dat klopt ook wel, dat doet zeker iets. Maar niet want je zou verwachten. Ik ben eigenlijk nog nooit zo gelukkig met mijn man en gezin geweest. De korte momenten dat we met z’n vieren samen zijn, besef ik hoe leuk het is. En daarbij is het wij tegen zij gevoel ook heel fijn. En dan bedoel ik niet dat we ruzie zoeken of ons vreselijk ergeren. Maar het is wel fijn dat we met z’n viertjes goed op één lijn zitten.

De kracht van zwijgen

Als je me vraagt hoe we het zo goed volhouden in één huis wonen met je schoonouders. Dan zullen mijn schoonouders de eerste zijn die zullen beamen dat zwijgen en vooral NIET praten de truc is. In de basis hebben we de afspraak dat als het niet belangrijk is, we er ook niks van zeggen. Als het wel gemeld moet worden, dan gelijk doen en anders nooit meer over klagen. En ik wist niet dat ik dat kon, maar het blijkt, ik ben er goed in. In de gevallen waar ik me kapot erger, negeer ik gewoon iedereen om me heen en verdwijn ik in een bubbel.

Maar waar het uiteindelijk op neerkomt is dat ik super dankbaar ben dat we hier mogen zitten. Dat ik niet zou weten hoe ik dit zonder mijn schoonouders zou moeten hebben gedaan. Maar wat wel fijn is, is dat we nu 11 juni gaan verhuizen. Ja je hoort het goed, 11 juni! Ik geloof dat ik nu meer bezig ben met mezelf te overtuigen dan andersom. Maar het gaat echt gebeuren. Ik heb geen idee of ik nog op mezelf kan wonen. Vooral schoonmaken heb ik al in geen jaar gedaan, dus dat zal wel weer even wennen zijn!

verhuizen

Huis in de verkoop zetten




Het is zo ver, we gaan het huis in de verkoop zetten. Wat een heftige tijd is dit, alles gaat in een stroomversnelling voorbij. Vorig jaar schreef ik nog een blog over hoe we de plannen hadden om te verhuizen, dat niemand ons meer serieus neemt omdat het toch nooit gebeurt. En inderdaad het duurde zeker langer dan verwacht, maar het is zover. Het huis gaat in de verkoop!

Continue reading “Huis in de verkoop zetten”

verhuizen

We gaan verhuizen! Of toch niet?!

Toen ik net met mijn blog was begonnen, heb ik geschreven over mijn plannen om te gaan verhuizen.  We wonen immers klein –Nou ja, voor Hilversumse begrippen dan..– We wonen met z’n vieren in een appartement van 80m2, twee slaapkamers en een ruim balkon. Niet echt iets om over te klagen, maar echt luxe is het ook niet. Tijd voor wat anders, maar waar heb ik dit vaker gehoord…

Continue reading “We gaan verhuizen! Of toch niet?!”

Een nieuw huis – de hoogste tijd

een nieuw huisIn ieder huisje past een gezinnetje is op ons eigenlijk redelijk goed van toepassing. Al een paar keer eerder heb ik hierover geschreven. Maar voor de mensen die mij toen nog niet ‘kenden’. We zijn met z’n viertjes en wonen in het centrum van Hilversum op 80 vierkante meter.Ik klaag niet hoor, want we hebben het prima. De kinderen slapen samen op een kamer en vinden het onwijs leuk. Wij hebben een ruime slaapkamer -die de hele dag vol staat met schone was-… Ik heb een balkon -gevuld met tomatenplanten en kruiden (nou ja in de zomer dan)- en een huis tot aan de nok gevuld met speelgoed. Tel daar mijn teken-hobby en mijn man zijn klus hobby bij op en je kunt je voorstellen dat we nu toch echt behoefte hebben aan een nieuw huis!

Continue reading “Een nieuw huis – de hoogste tijd”

Mannenwerk is heus ook vrouwenwerk

powerwoman, vrouwenwerk, mannenklusjes, mannenwerkIk heb gister de poten onder mijn lijf vandaan gelopen, terwijl mijn man gaatjes dicht heeft zitten smeren en zitten schuren. Oké oké, in alle eerlijkheid was er ook nog iets met elektriciteit te doen waar ik totaal niks van snap, maar gaatjes dicht smeren klinkt gewoon leuker. En ik schep daarbij graag op dat ik dat ik het mannenwerk heb gedaan. 😉 Omdat we ons huis leeg moeten halen, heb ik besloten om te beginnen met het sjouwen van de dozen. Al het persoonlijke en gefrutsel gaat weg, want het huis moet groter lijken! We wonen momenteel in een huis van 80m2, wel twee verdiepingen, maar het is wat krap aan het worden met twee kleine kinderen. Dus gaan we het in de verkoop zetten en om dat te kunnen doen moet het eigenlijk totaal onpersoonlijk en kaal gemaakt worden, wel sfeervol uiteraard. Laat de potentiële kopers maar zien wat er allemaal mogelijk is… Aldus menig makelaarsprogramma op tv.. En zo zal het gebeuren…

Continue reading “Mannenwerk is heus ook vrouwenwerk”