Verhuizen, nou ja bijna dan..

Ik kan het nog niet echt geloven

Wist jij dat je gewoon echt fysiek buikpijn kan krijgen van zorgen en stress? Ik niet. Mijn kinderen klagen al weken te pas en te onpas over buikpijn. Zo erg zelfs dat ik ze al een keer door de dokter heb laten checken of er niet iets mis is. Wat verhuizen en wonen op een zolderkamer voor 1,5 jaar wel niet met een gezin kan doen. Vorige week heb ik zelf ruim een dag met buikpijn gelopen, dat was echt niet tof! En het moment dat ik goed nieuws kreeg over het huis en wanneer het klaar zou zijn, verdween de buikpijn. Echt bizar, maar je kunt dus echt buikpijn hebben van de stress!

Hebben jullie dan veel ruzie?

Of we veel ruzie hebben is een vraag die ik met enige regelmaat krijg. Hoe gaan jullie met dee situatie om? Iedere avond klussen, weinig tot geen vrije tijd en wonen op de zolderkamer van je schoonouders. Dat moet iets doen met je relatie. Dat klopt ook wel, dat doet zeker iets. Maar niet want je zou verwachten. Ik ben eigenlijk nog nooit zo gelukkig met mijn man en gezin geweest. De korte momenten dat we met z’n vieren samen zijn, besef ik hoe leuk het is. En daarbij is het wij tegen zij gevoel ook heel fijn. En dan bedoel ik niet dat we ruzie zoeken of ons vreselijk ergeren. Maar het is wel fijn dat we met z’n viertjes goed op één lijn zitten.

De kracht van zwijgen

Als je me vraagt hoe we het zo goed volhouden in één huis wonen met je schoonouders. Dan zullen mijn schoonouders de eerste zijn die zullen beamen dat zwijgen en vooral NIET praten de truc is. In de basis hebben we de afspraak dat als het niet belangrijk is, we er ook niks van zeggen. Als het wel gemeld moet worden, dan gelijk doen en anders nooit meer over klagen. En ik wist niet dat ik dat kon, maar het blijkt, ik ben er goed in. In de gevallen waar ik me kapot erger, negeer ik gewoon iedereen om me heen en verdwijn ik in een bubbel.

Maar waar het uiteindelijk op neerkomt is dat ik super dankbaar ben dat we hier mogen zitten. Dat ik niet zou weten hoe ik dit zonder mijn schoonouders zou moeten hebben gedaan. Maar wat wel fijn is, is dat we nu 11 juni gaan verhuizen. Ja je hoort het goed, 11 juni! Ik geloof dat ik nu meer bezig ben met mezelf te overtuigen dan andersom. Maar het gaat echt gebeuren. Ik heb geen idee of ik nog op mezelf kan wonen. Vooral schoonmaken heb ik al in geen jaar gedaan, dus dat zal wel weer even wennen zijn!

verhuizen

Verhuizen maar geen nieuw huis




verhuizenHet is nu echt zo ver! De bedenktijd is over, het geld staat op de rekening en de verhuisdozen staan in de woonkamer. We hebben nog 4 weken de tijd en dan moeten we ons huis uit zijn! Gelukkig hebben we de luxe dat we een verhuisbedrijf kunnen inhuren die de verhuizing regelt. Hoewel ik wel er voor heb gekozen om alles zelf in te pakken, krijg ik ook daar wel een beetje spijt van! Want O man wat hebben we een zooi! het helpt ook niet dat we nog geen nieuw huis hebben…

Continue reading “Verhuizen maar geen nieuw huis”

Kind kwijt – het zal toch niet…

kind kwijtNee nee, het is niet zo erg als dat de titel doet denken. Maar een kind ben ik wel kwijt geraakt. Niet eentje van mij, wat het misschien alleen nog maar erger maakte.. Nee het kind van iemand anders! Zoals jullie weten ben ik vorige week op stap geweest naar Monkey Town (HEL!) en samen met 6 kinderen gingen we het grote speelparadijs binnen…

Continue reading “Kind kwijt – het zal toch niet…”

Uw uitslag… Klein momentje mevrouw…

de uitslag, paniek, stress, schokNou lekker dan.. Kun je je nog herinneren dat ik bij de dokter bloed heb laten prikken? Niet omdat er iets aan de hand was, maar de dokter wilde weten of mijn schildklier in orde was, hier ben ik tenslotte nooit op onderzocht. Na twee dagen mocht ik bellen voor de uitslag, maar omdat er een weekend tussen zat heb ik iets langer moeten wachten.

De school van mijn zoon is tegenover de dokter, dus toen de maandag was aangebroken dacht ik, weet je wat, ik loop wel even langs voor de uitslag, scheelt weer een belletje! Dus ik loop naar de receptie, vraag of de uitslag van mijn onderzoek al binnen is.. Uhm.. even kijken hoor… -tik tik tik- ja hier staat het… ja hoor! Niets gevonden, alles was goed. Oké mooi! Dank u wel 🙂 Maar mevrouw, heeft u al wel eens een uitstrijkje gehad? Uh ja ik geloof vorig jaar ja, kunt u dat niet even opzoeken? -tik tik tik- Jaa… uhm.. even kijken… huh?! Uhm heeft u even een momentjeEn met een vlotte pas loopt ze naar het achterkamertje…

Continue reading “Uw uitslag… Klein momentje mevrouw…”