Eerlijk zijn duurt het langst

eerlijk zijnIk krijg vaak kritiek dat ik mijn kinderen ‘kort’ hou, of ze moet leren om meer van zich af te slaan. Maar ik trek me hier eigenlijk helemaal niets van aan. Ik kijk naar mijn eigen opvoeding en concludeer dat ik daar eigenlijk heel tevreden over ben! Streng, maar rechtvaardig en vooral op basis van redelijkheid. Alles was bespreekbaar, fouten mocht ik maken en het belangrijkste was dat mijn ouders eigenlijk nooit boos werden -Nou ja alleen als ik niet eerlijk was- Je mond gebruiken en niet je handen èn -tot slot- áltijd een ander behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden.

Toen ik zelf moeder werd besloot ik deze dingen ter harte te nemen. Ik was dan ook heel blij dat mijn man er op exact dezelfde manier in zat. Het enige waar we soms nog wel strijd over hebben, is wanneer stop je met je mond gebruiken en geef je gewoon een lel. Ik vind dat je dat nooit moet doen, mijn man vind dat als het echt te gek wordt, je best van je af mag slaan. Het probleem waar ik dan tegenaan loop is: Wanneer gaat iets te ver?!  Hoe kunnen kinderen van 3 en 5 voor zichzelf bepalen wat ‘te ver’ is? 

Ik ben van mening dat kinderen meestal impulsief handelen en dat als ze een klap uitdelen, dit toch wel gebeurt. Wat mij betreft hoef je dit niet te stimuleren. Sterker nog, ik wil dat mijn kinderen eerlijk zijn als ze iemand hebben geslagen of  pijn hebben gedaan. Dan kunnen we er namelijk over praten en kan ik heel specifiek uitleggen waarom hun gedrag wel of niet goed is. Hopelijk leren ze er dan ècht iets van…

Eigenlijk, nu ik dit zo schrijf, kom ik er achter dat alles bij mij neerkomt op eerlijk zijn. Eerlijk tegen anderen, eerlijk tegen jezelf en (vooral) eerlijk tegen mij. Het fijne in mijn eigen opvoeding was, dat ik wist dat mijn vader en moeder ALTIJD achter me stonden, dat ik alles tegen ze kon zeggen. Daardoor heb ik ook nooit de drang gehad om verder te gaan dan wat acceptabel was. Als ik wel eens iets deed wat niet helemaal oké was en ik het toch niet aan mijn ouders durfde te vertellen. Dan wist ik echt zeker dat ik te ver was gegaan en dat ook nooit meer zou doen! Op deze manier hielden mijn ouders altijd controle op mij.

Mijn dochter is nog een beetje te jong. Het ‘eerlijk zijn’ en ‘praten over dingen’ is iets wat ze nog moet leren. Maar bij mijn zoon gaat dit al een behoorlijke tijd goed. Zo goed dat ik hem 100% vertrouw, hij spreekt de waarheid en kan er niet tegen als er hem onrecht wordt aangedaan. Ik durf hem dus ook blind te volgen als hij iets zegt. Ik weet dat andere mensen vaak denken dat het raar is dat ik zo blindelings op de woorden van mijn vijfjarige zoon vertrouw. Maar tot op heden heb ik er nog nooit spijt van gekregen!

Reality check

Dus toen de juf vanmiddag naar mij toe kwam en meldde dat mijn zoon zijn broodkorsten had verstopt en daar over had gelogen. -broodkorsten, waar hebben we het over?!- Moest ik toch even slikken. het is even wennen dat niet iedereen overtuigt is van de integriteit van mijn zoon. -Schijnbaar zijn er veel jokkebrokken in de klas..- Toen ik hem hiermee confronteerde werd hij heel boos en was het duidelijk zat. “Neeeee mama, ik wéét daar niks van! Ik heb het niet gedaan!” Tjaaa… Ik geloof hem.. Uit zijn reactie merkte ik dat hij heel geïrriteerd was dat hij zichzelf wéér moest verdedigen…

Toen kwam er een gevoel van moederliefde naar boven, ik wilde mijn kroost beschermen en de juf een boos bericht sturen -oké stiekem ergere dingen, maar dat zet ik niet zwart op wit- … Tot ik me realiseerde dat het bij mij ook vijf jaar heeft geduurd tot ik wist dat ik hem echt kon vertrouwen. Toen ik weer kalm was, volgde er een lesje ‘onrecht’ en heeft mijn zoon weer een iets minder rooskleurig beeld van de wereld gekregen. En zo worden kinderen dus langzaam volwassen… Ik ben benieuwd wat de volgende ‘les’ is. Ik hoop dat dat nog even duurt!

Ouderschap is echt f&%$# moeilijk, een emotionele rollercoaster die varieert van goede opvoeder tot serial killer… 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *