Inhouden, zelfdiscipline en je voorbeeldig gedragen..

voorbeeldig gedragen

Op vakantie gaan houdt ook in dat je dag in dag uit met je gezin opgescheept zit. Dat is altijd even wennen. In mijn eerdere blog schreef ik al over de perikelen rond de vakantie. Want hoewel we allemaal iedere keer weer denken dat het fantastisch is die Quality time met het gezin. Het is hard werk en.. eerlijk is eerlijk.. niet altijd even leuk. Waar ik niet bij stil had gestaan is dat je ook wordt geconfronteerd met jezelf! Inhouden, zelfdiscipline en je voorbeeldig gedragen is niet altijd even makkelijk!

Mijn geheimtaal

Hoewel ik van mezelf behoorlijk grof uit de hoek kan komen, bewonderen mijn ouders me dat we ons altijd voorbeeldig gedragen bij de kinderen. Dat we keurige taal gebruiken als de kinderen in de buurt zijn. En hoewel ik me inderdaad goed weet in te houden, denk ik wèl heel veel slechte dingen. Zo zul je zinnen als “Oke dat was dus echt K, ik had niet verwacht dat die MF-er nog contact op zou nemen” vaak horen. Maar ik gebruik de woorden zelf niet, alleen de eerste letter! Het wachten is natuurlijk op die keer dat mijn zoon of dochter vraagt “zeg mama, wat bedoel je met MF-er?” En dan komt er ook of dat moment (hopelijk pas als ze volwassen zijn) dat ze zich realiseren wat het echt betekent!

Of gebeurt dat eerder dan ik dacht

Helaas houdt 24 uur per dag met mijn kinderen in dat ze me soms ook op mijn slechtste momenten treffen. Nèt die ene keer dat ik me niet voorbeeldig kan gedragen en dus met geen mogelijkheid kan bedwingen, er iets uit flap wat ik liever voor me had gehouden. Zoals die keer dat ik knoerthard mijn hoofd stoot en ik het woord KUUUUUUTTTT uitschreeuw.. Het komt uit mijn tenen, ik weet dat het niet ‘mag’ maar OOOO wat voelt het lekker. Omdat er geen reactie van de kinderen komt heb ik goede hoop dat ze het niet hebben gehoord.. -dit is overigens onmogelijk, tenzij ze iets aan hun gehoor mankeren want ik schreeuwde uit volle borst- maar je kan me niet kwalijk nemen er op te hopen.

Testen

Hoewel ik (en laat ik eerlijk zijn, mijn man ook) echt een aantal woorden op onbedachte momenten eruit hebben gefloept, lijken de kinderen er geen erg in te hebben.. Tot dat ene moment… Dat ene moment waarop mijn dochter een papiertje op de grond laat vallen een zegt: “hè godverdomme” Het blijft stil en ik kijk mijn man aan. Zonder woorden te gebruiken vragen we ons allebei af of we het goed hoorden.. Dan zegt ze het nog een keer, en nog een keer.. Mijn zoon begint te lachen en zegt nee kut! Kut! Kut!… We houden ons in en zeggen niks, want ik geloof er sterk in dat als je er niet teveel aandacht aan schenkt, ze het weer vergeten.. Dan is het niet spannend en niet leuk om te zeggen.. Ik denk wel dat we kunnen zeggen dat het testen van papa en mama is begonnen!

Dat scheelde niks

Onze tactiek lijkt te werken en de bovenstaande woorden hebben we daarna in de vakantie nooit meer gehoord. We doen een denkbeeldige High Five, geven onszelf een schouderklopje en nemen ons voor om er nog beter op te letten.. Geen gevloek, nooit meer, we gaan ons voorbeeldig gedragen! Ons enthousiasme is nog vers als ik mijn zoon tegen zichzelf hoor zeggen: “zo, en nu ga ik ff pissen op de plee”…

Dusssssss, so far for being a good parent… Het enige wat ik kan doen is hopen dat hij het niet op school gaat zeggen, maar ik vrees het ergste!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *