Vakantie, lekker tot rust komen.. Yeah right!

tot rust komenHet is vakantie! Quality time met de kinderen. Genieten, spelen, leuke dingen doen en tot rust komen… Ja ik heb er naar uitgekeken en was er ook echt helemaal klaar voor. Tijd voor rust en tijd met mijn gezin. Maar nu na twee weken heb ik nog steeds niet het idee dat ik vakantie heb of dat ik rust krijg. Hoe kan dat toch?! Eens even analyseren…

De werkelijkheid

Je leeft een heel jaar toe naar vakantie en dat begint eigenlijk al op het moment dat je uit je laatste vakantie bent gekomen. Want laten we eerlijk zijn, op vakantie met twee kleine kinderen is niet een vakantie vol rust. Een vakantie met kleine kinderen is meer werk dan ik ooit voor ogen had gehouden. Je bent naast moeder, ook: chefkok, politieagent, leraar en gevangenisbewaarder. Daarnaast ben je ook de hele vakantie werkzaam op een socialer vlak waarbij je veel werkzaamheden doet die een psycholoog of huisarts dagelijks doet.

Sommige dingen vergeet je gewoon

Het is gek hoe je brein werkt, want dat ik vorig jaar zo druk ben geweest tijdens de vakantie was ik dit jaar al weer vergeten! Ik kon me er niks meer van herinneren. In mijn herinnering zaten we iedere dag heerlijk aan de tafel te knutselen, waren we spelletjes aan het doen. Vonden de kinderen het heerlijk om met ons te slenteren over het lokale marktje van onze vakantie bestemming.

Maar de dag dat mijn vakantie begint, realiseer ik me dat mijn geheugen een trucje heeft uitgehaald. Terwijl ik voor de derde keer die ochtend mijn zoon in de hoek heb gezet nadat hij zijn zusje de hersens in sloeg. Voor de tweede keer een sloot drinken van de tafel mocht schoonmaken (en alle spullen die er in de buurt lagen). Voor de zesde keer die week te horen kreeg “BAH! Dat wil ik niet op mijn brood!” en voor de dertigste keer die dag moest zeggen ” Nee, we kijken geen tv vandaag, ga jezelf maar vermaken” en de woedeaanvallen die daarbij hoorden moest trotseren. Besef ik dat het ieder jaar hetzelfde is!

De herinnering

Hoe komt het dat ik dat ben vergeten?! De herinneringen van voorgaande jaren komen weer terug! Woedeaanvallen in het lokale marktje van ons vakantieland. Rondrennen en gillen in het museum. Vieze blikken op vreemd eten, tot rust komen was er echt niet bij.. Met een vakantie in het vooruitzicht, stel ik mezelf dus maar gerust dat als ik eenmaal weer thuis ben, ik mezelf wijs maak dat het weer fan-tas-tisch is geweest en dat ik niet kan wachten tot volgend jaar! Eigenlijk is op vakantie gaan een beetje als zwanger zijn. Je moet er even doorheen, maar als het afgelopen is ben je binnen no-time vergeten dat er ook een vervelende kant aan zat. Sterker nog, je denkt opeens dat het het mooiste was wat je ooit hebt gedaan..

Conclusie

Zoals ik het zie is dat de hersenen je beschermen tegen jezelf en alle negatieve ervaringen die je hebt met jouw kinderen. Daardoor vergeet je de vervelende en onthoud je de goede dingen. Hierdoor blijf je van ze houden en blijf je gelukkig. Daarom heb ik maar besloten dat ik niet teveel tegen deze natuurlijke ontwikkeling in zal gaan. Het werkt eigenlijk best prettig, vind je niet?!

Dus..

Dit jaar wordt het anders, dit jaar ga ik genieten! Dit jaar ga ik tot rust komen en is alles anders! -Ja ja geloof je het zelf Merel- Ik ben benieuwd! En misschien, heel misschien, heb ik er met deze post voor gezorgd dat ik er niet onderuit kan en ook de dark side van mijn vakantie met jullie deel 😉 Want met al die perfecte verhalen ben ik om eerlijk te zijn ook wel een beetje klaar!

3 comments

  1. Vakantie met jonge kinderen is gewoon heel hard werken. Gelukkig overheersen de goede momenten (heb 2 mama’s boys 😉 ) en kunnen mn man en ik elkaar aflossen: om de beurt een ‘vrij’ moment. Maar eerlijk is eerlijk: weer aan het werk is vaak erg fijn 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *