Klassenmoeder, alsjeblieft niet zeg!

klassenmoederSamen met mijn vriendin en tevens moeder van school zit ik gezellig koffie te drinken. We praten gezellig bij want het is vakantie geweest en we hebben elkaar al veel te lang niet gesproken. Onze dochters zijn (net als onze zoons) dezelfde leeftijd en komen straks bij elkaar in de klas. Ze zijn lekker aan het spelen en wij genieten van een welverdiende kop koffie, want dat vroege opstaan voor school gaat je niet in de koude kleren zitten –terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ik gewoonweg ieder excuus aangrijp om niet thuis te hoeven schoonmaken-. Opeens verschijnt er een beetje een angstige blik op haar gezicht en fluistert ze.. “Ik ben gevraagd om klassenmoeder te worden, klassenmoeder…”

De klassenmoeder

Het duurt even maar dan valt het kwartje, klassenmoeder is NIET leuk. De klassenmoeder is alleen maar dingen aan het regelen en organiseren en zorgt ervoor dat je nooit meer rustig op school kan zijn. Ik begin een beetje te grinniken en te lachen, -liever zij dan ik-.. Alsjeblieft zeg! Iedere ochtend om half 9 op school zijn is al uitdaging genoeg. Zij is het hier ook mee eens en daarnaast heeft ze het heel druk met alle andere verplichtingen. Ik geef haar het advies om het niet te doen en denk er dan niet meer over na.

Die middag op school kom ik mijn vriendin bij het hek weer tegen en het besluit is genomen, ze doet het niet. Heel verstandig lijkt me, zo’n kut baantje wil je gewoon niet. Mijn zoon komt aangelopen en plots hoor ik de juf tegen hem zeggen: “wil je mama vragen om even te wachten, ik wil haar iets vragen…” –KUTTTTTTTT NEEEE- Het gevoel bekruipt me direct dat ze mij gaat vragen om klassenmoeder te zijn… -Waarom heb ik altijd zo’n grote bek? Het is toch ook wel een soort van eer.. Uhm.. Wat nu?!-

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *