Wanneer verander je in een push-ouder

Als je het gevoel hebt dat de juf of meester jouw kind niet begrijpt

Het is heel gek, ik zag mezelf nooit als push-ouders. Eigenlijk nog steeds niet. Maar nadat ik de juf tijdens zowel op dekgang als tijdens het 10-minuten gesprek heb vertelt dat mijn zoon heel goed kan rekenen, ben ik het eigenlijk een beetje zat. Mijn zoon heeft nog steeds hetzelfde rekenboekje en doet totaal zijn best niet. Hij krijgt geen uitdaging en dat maakt hem lui.

In het begin denk je dat je je vergist, want hé misschien ben ik wel gewoon door een roze bril aan het kijken en dènk ik alleen maar dat hij goed kan rekenen. Misschien is het wel normaal dat hij sudoku’s maakt met 6 jaar oud en sommen maakt die boven de honderd uitkomen. Misschien doen alle kinderen van die leeftijd dat wel. Kijk, ik heb nooit gedacht dat hij hoogbegaafd was, dat zeg ik dus ook helemaal niet. Maar ik denk wel dat hij handig is met rekenen en als er een moment is om dit te stimuleren is, dat dit dat moment is.

Dubbel gevoel

Natuurlijk moet je de juffen en meesters vertrouwen, want die hebben er voor geleerd. En ik ben zelf het product van een onderwijzer dus ik ben opgevoed met het idee dat juffen en meesters een goed overzicht hebben en houden. En als ik eerlijk ben denk ik dat ook over de huidige juffen van mijn kinderen. Maar een klas van 28 kinderen is gewoon groot en soms kan het zijn dat je iets niet merkt aan een kind. Des te belangrijker, of toch niet?

Is het verstandig om het aan te geven? Of laat je je kinderen en juffen dat rustig zelf oplossen? Geef je het aan aan de juf of kijk je hoe de rest van het schooljaar gaat? Want vertrouwen brengt je ook een heel eind. En ik vertrouw de juf ook echt wel. Ze is heel opmerkzaam en doet dingen op een manier die mij ook aanspreekt. Dus ben ik dan een push-ouder als ik het wederom aangeef? Of ben ik juist een verstandige ouder die de juf nog een keer duidelijk aangeeft waar ze toch een steekje laat vallen?

Bewijs geleverd

Het kan natuurlijk ook zijn dat ik me vergis. Dat hij helemaal niet zo ver is als dat ik dat inschat. Gelukkig hebben we daar rapporten voor. Wat blijkt? Hij scoort ver boven gemiddeld. Zie je wel, ik wist het wel en mijn gevoel zei het ook. Maar nu weet ik het zeker, ik moet hier iets van zeggen. Nu nog even de juiste toon kiezen, want ik denk dat de juf goed werk doet en ik heb heel veel respect voor haar vak. Vanavond ga ik er voor en zal ik het bespreekbaar gaan maken. Spannend vind ik dat wel maar ook ontzettend nodig! Het gaat nu even niet om mij.

Push-ouder of niet, het gaat om mijn kind. Dus al rol ik straks haren trekkend het klaslokaal uit. Mijn kind krijgt moeilijkere sommen. En nu maar hopen dat ik het niet toch mis heb…

Van verbouwing naar renovatie

van verbouwing naar renovatie

Omdat ik al een tijdje stil ben geweest wil ik jullie bijpraten over wat er allemaal gebeurt is in het afgelopen half jaar! Zoals jullie weten zijn we gestart met de verbouwing van ons huis. En zo is de verbouwing de afgelopen maanden ongeveer gegaan…

Het begin

Ik weet nog goed ongeveer een jaar geleden, mijn man en ik waren door het dolle heen, het huis was verkocht! Na een paar uur kwam alleen het besef… Huis verkocht, maar nog geen nieuw huis! In één tel gingen we van opluchting naar een heel andere mentale staat: PANIEK!!

Na een hele heftige zoektocht en het uitgeven van veeeeeel te veel geld, was het gelukt en hadden we ons paleisje gekocht. De paniek veranderde weer in opluchting, maar na een paar dagen beseften we dat dat we een bouwval hadden gekocht. Met als gevolg dat we op zoek moesten naar een aannemer, architect en nog heel veel meer geld -HELP- ennnnn de paniek was weer terug.

De verbouwing

Het oude huis inmiddels verkocht. We zijn ingetrokken op een zolderkamertje van mijn schoonouder voor een maand of 4, 5. De sleutel van het huis gekregen en de sloop is begonnen! Een aannemer gevonden die goed meedenkt, een architect die de tekeningen van het huis in orde maakt en de juiste vergunningen aanvraagt. Alles loopt op rolletjes, maar niet voor lang. Hoppa, daar gaan we weer! De vergunningen afgekeurd, en weer een heel nieuw stress level! De vraag of we nu de 4 maanden deadline gaan halen en of de werkmannen nog beschikbaar zijn als we éénmaal de vergunning hebben, is één van de zaken waar we ons opeens druk over moeten maken.

De stress blijkt terecht, want we lopen inderdaad 8 weken vertraging op door de afgekeurde vergunningen. Na 8 weken krijgen we onze oorspronkelijke vergunning alsnog toegekend! De gemeente… ik snap er niets van maar we kunnen niet anders dan accepteren! Gelukkig konden de werkmannen vrij snel weer door en bleef de vertraging beperkt tot 8 weken.

Maar dat was nog niet alles

Bij het controleren van de muren komen we er achter dat werkelijk al het stucwerk zal moeten worden verwijderd… Uit iedere kamer! Hoppa, weer 3 maanden bovenop de oorspronkelijke planning! Inmiddels zitten we al op 9 maanden en dan zijn we nog niet aan de afwerking begonnen.. Paniek, machteloosheid, wanhoop beginnen toe te slaan!

Zoals de titel al weg geeft, van verbouwing naar renovatie. Het is heel veel werk, niets van wat we hadden verwacht is gebeurt en als we dit van te voren hadden geweten waren we er waarschijnlijk nooit aan begonnen! Maar als je me zou vragen of ik dit nog een keer zouden, kan ik volmondig zeggen: JA! Ik bouw mijn eigen huis, ik leer iedere dag nieuwe dingen en ik ben fysiek heel erg sterk geworden! Ik ben gelukkiger dan ik ooit geweest ben dus we gaan rustig door.

realiteit

Mijn nieuwe realiteit..

Mijn nieuwe realiteit.. We zijn begonnen met het echte werk! Ik ben inmiddels de trotse eigenaar van een rode overall, ik heb werkhandschoenen en zelfs extreem charmante werkschoenen met een stalen neus. Bij het klusbedrijf kennen ze me bij mijn voornaam en weten ze mijn adres uit hun hoofd.

Ook hebben we inmiddels een aannemer gevonden die met ons gaat samenwerken. Want we willen heel veel zelf gaan doen. Iedereen verklaart ons voor gek, maar wij vinden het juist heel erg leuk. Op die manier leer je pas je huis echt goed kennen en tegelijkertijd heb je ook nog een fijne workout!

Continue reading “Mijn nieuwe realiteit..”

zwemles

We hebben officieel een nieuw huis!

Geloof het of niet, jaren lang riepen we het.. Maar we hebben een nieuw huis gekocht! Het is officieel en de verhuisdozen zijn opgehaald. Direct naar de opslag want wonen in mijn nieuwe huis is niet mogelijk!

Ik ben zo opgelucht en blij. Maar tegelijkertijd ook redelijk in paniek want nu moeten we een aannemer vinden, alles moet gesloopt en kaal. Hoe en waar bestel je een container en kan ik dit allemaal wel zelf?! OMG waar zijn we aan begonnen?! -PANIEK-

Van start – een nieuw huis slopen

Van kopen naar slopen.. Te beginnen bij de plafonds, het behang, de vloer, de leidingen, verwarming eruit, gevel eruit.. O ja, vergunningen aanvragen… Hebben we eigenlijk wel elektriciteit? Water, wie levert dat? Goed… nog een hele hoop vragen en vreselijk veel te doen. Het gevoel bekruipt me langzaam dat ik niet voor het einde van het jaar mijn nieuwe huis in zal kunnen trekken.. Of zouden wonderen nog bestaan?

Snel weer een langer blog… Maar nu even met een moker een muur eruit slaan!

 

 

koop

Perikelen rondom de koop van mijn huis

Aan de ene kant probeer ik mijn gezin een beetje kalm te houden. Aan de andere kant ben ik ons hele leven aan het inpakken… Want niet alleen kopen we een huis, we moeten ook uit ons eigen huis vertrekken.. Gelukkig heb ik de beste schoonouders van de wereld! Ze hebben aangeboden om ons op te vangen, zo lang als nodig! We hebben dus een dak boven ons hoofd. Dat is één zorg minder, terwijl we zo druk bezig zijn. Bezig om er voor te zorgen dat ons droomhuis ook daadwerkelijk op papier van ons is en de koop van het huis daarmee rond is.

Continue reading “Perikelen rondom de koop van mijn huis”